Blog
Οι λέξεις είναι σαν το εργόχειρο. Όταν οι λέξεις (μ)πλέκονται με τρόπο “πιτήδειο” όπως λέμε στην Κρήτη, τότε δημιουργούνται ν(ο)ήματα πολύτιμα. Από 4 χρονών μου αρέσει να γράφω. Να κεντώ. Να πλέκω. Μα κάποιες φορές θαρρώ πως είναι το ίδιο, σαν να πλέκεις τις λέξεις και να ‘φαίνεις νοήματα. Στο blog αυτό μοιράζομαι σκέψεις, γνώσεις και συμβουλές. Περιηγηθείτε στα κείμενά μου και αν βρείτε κάποιο που σας αρέσει, θα χαρώ να το κοινοποιήσετε στα κοινωνικά σας δίκτυα.
Άρθρα / Ανακοινώσεις
- Όλα τα άρθρα
- Λαογραφία
- Βιβλία
- Blog
Ασχολούμαι αυτές τις μέρες με το πρώτο κεφάλαιο του διδακτορικού (που είναι σαν το γιοφύρι της Άρτας: ολημερίς το χτίζανε,...
Λέω πως όσο ανεβαίνω υψόμετρο, αλαφραίνει η ψυχή μου. Και οι λέξεις πετούν κι αυτές πιο ανάλαφρα σαν αφηγούμαι παραμύθια...
Όταν έμενα στις Μέλαμπες, τα μεσημέρια που οι χωριανοί είχανε ‘ποφάει κι αποσύρονταν στις κάμαρές τους, έπαιρνα τον δρόμο για...
Έρχεται μία στιγμή σε κάθε ταξίδι, που πιάνω τον εαυτό μου να μουρμουρίζει: “μου λείπουν τα βουνά μου”. Και ενώ...
Σ’ ένα μιτάτο χθες, στ’ Ανώγεια, ανάμεσα στις πέτρες έπαιζαν δύο παιδιά. Ο πρώτος είχε μία μεγάλη στα χέρια του...
Μας στοίχισε το φευγιό σου, ρε Μαχαιρίτσα. Σήμερα το πρωί έφτασα στην Αθήνα, μπήκα στο πατρικό μου και η πρώτη...
Πρωτομηνιά σήμερο και μου ‘ρθε η γ-όρεξη να πω παραμύθι στα μικρά του χωριού μας. Δυο κορίτσια έστεσα στον κάτω...
Στην αίθουσα του πολιτιστικού συλλόγου χθες, τα τραπέζια ήταν έτοιμα στρωμένα με την τσόχα για την πρώτη των καλοκαιρινών μας...
Κάπου στην Αφρική. Σε μια καλύβα που πάσχιζε να μοιάζει με τουριστικό κιόσκι, ο Μπασίρ πουλούσε μαντήλια και σκονισμένα κοσμήματα....