Blog
Οι λέξεις είναι σαν το εργόχειρο. Όταν οι λέξεις (μ)πλέκονται με τρόπο “πιτήδειο” όπως λέμε στην Κρήτη, τότε δημιουργούνται ν(ο)ήματα πολύτιμα. Από 4 χρονών μου αρέσει να γράφω. Να κεντώ. Να πλέκω. Μα κάποιες φορές θαρρώ πως είναι το ίδιο, σαν να πλέκεις τις λέξεις και να ‘φαίνεις νοήματα. Στο blog αυτό μοιράζομαι σκέψεις, γνώσεις και συμβουλές. Περιηγηθείτε στα κείμενά μου και αν βρείτε κάποιο που σας αρέσει, θα χαρώ να το κοινοποιήσετε στα κοινωνικά σας δίκτυα.
Άρθρα / Ανακοινώσεις
- Όλα τα άρθρα
- Λαογραφία
- Βιβλία
- Blog
Σ’ ένα μιτάτο χθες, στ’ Ανώγεια, ανάμεσα στις πέτρες έπαιζαν δύο παιδιά. Ο πρώτος είχε μία μεγάλη στα χέρια του...
Μας στοίχισε το φευγιό σου, ρε Μαχαιρίτσα. Σήμερα το πρωί έφτασα στην Αθήνα, μπήκα στο πατρικό μου και η πρώτη...
Πρωτομηνιά σήμερο και μου ‘ρθε η γ-όρεξη να πω παραμύθι στα μικρά του χωριού μας. Δυο κορίτσια έστεσα στον κάτω...
Στην αίθουσα του πολιτιστικού συλλόγου χθες, τα τραπέζια ήταν έτοιμα στρωμένα με την τσόχα για την πρώτη των καλοκαιρινών μας...
Κάπου στην Αφρική. Σε μια καλύβα που πάσχιζε να μοιάζει με τουριστικό κιόσκι, ο Μπασίρ πουλούσε μαντήλια και σκονισμένα κοσμήματα....
Σε ένα παλιό φρούριο, αλ Κούλε, με βασιλικούς τάφους μιας δυναστείας της πόλης Φεζ. Από τη μια μεριά του λόφου...
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα τα ίδια. Το μισό facebook να γεμίζει λουλούδια και ευχές για τις γυναίκες, το άλλο μισό...
Με κάλεσαν σε παιδικό πάρτυ. Ξέρετε, από αυτά που φοράς κωνικό καπελάκι και περπατάς σαν τον Γκάνταλφ ανάμεσα σε χόμπιτ....
Μόλις πατήσω το πόδι μου στο χωριό, πρώτη λαχτάρα είναι να βγω στην Κάτω Βρύση. Να σκύψω να πιω νερό....