“Τότε η Ειρήνη κατάλαβε ότι κάποιες φορές οι λέξεις δεν αρκούν αν θέλεις να πεις κάτι σε κάποιον”.
Παγκόσμια Ημέρα Αγκαλιάς σήμερα λέει, και μου ήρθε στο μυαλό η στιγμή που η Μάρτα, η εικονογράφος του 2ου βιβλίου μου, είχε αποκαλύψει τη ζωγραφιά που είχε ετοιμάσει για ένα σαλόνι.
Αν και “Το σακούλι με τις λέξεις” εκπαιδεύει τους μικρούς αναγνώστες στη λεκτική επικοινωνία, δε θα μπορούσε να λείπει η μη λεκτική. “Γιατί κάποιες φορές, δε βρίσκεις τις λέξεις που ταιριάζουν… Τότε ίσως το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να ανοίξεις τα χέρια και να δώσεις μία σφιχτή αγκαλιά”.
Νομίζω πως τούτη την εικόνα θα μοιραστώ ως πρώτη ανάρτηση της χρονιάς.
Να γεμίσει το 2026 με μπόλικες αγκαλιές. Αγκαλιές σιωπηλές, δίχως λέξεις, δίχως λόγια.
Αγκαλιές σφιχτές, αγκαλιές σύντομες, χαριτωμένες.
Αδελφικές αγκαλιές, φιλικές. Κρυφές ή φωναχτές.
Διστακτικές, γελαστές, ατσούμπαλες.
Αγκαλιές ερωτικές.
Βάλσαμο είναι οι αγκαλιές.
Να χορτάσουμε αγάπη και φέτος,
να ‘φχαριστηθούν οι καρδιές μας.
